Ooglaseren; de grote dag!

Eerst heeft Professor Deutman nog spreekuur en ik zal daarna behandeld worden. Prof. Deutman voert nog een controle uit bij mij. Gisteren was ik al wat nerveus maar het wordt nu steeds erger. Ook al heb ik vertrouwen in Prof. Deutman, het zijn toch je ogen.

Nuela roept me. We gaan alvast foto's nemen. Normaal gesproken sta ik naast het bed om te assisteren en nu lig ik er zelf. Nuela legt me rustig en duidelijk uit wat ze gaat doen en ik word al wat minder nerveus. Vervolgens krijg ik pupilverwijdende druppels (2x). Inmiddels is mijn vriend gearriveerd om mij naar huis te rijden na de behandeling.

Het is nu 18:00 uur en we gaan beginnen! Nuela doet nog wat metingen en er worden stipjes gezet op het oog. Ik voel nergens iets van want van tevoren krijg je verdovende druppels.

Ik mag op het bed gaan liggen en al pratend loodst Prof. Deutman mij door de behandeling heen. Hij vertelt rustig welke stap hij keer op keer neemt. Ik ben ineens volkomen rustig en laat het allemaal over me heen komen. Voor ik er erg in heb zijn we al klaar met het rechteroog. Nu nog links. Na ongeveer 20 minuten loop ik de behandelkamer uit. Dit was me echt 100% meegevallen. Ik kijk naar buiten, naar de overkant van de weg en ik kan gewoon al zien zonder lenzen!!! Prof. Deutman zegt dat het straks weer wat wazig wordt door het genezingsproces en de bandage lenzen die ik nu in heb. Maar voor mij is er al duidelijk verschil. SUPER!!!

Eenmaal thuis merk ik dat mijn ogen steeds gevoeliger worden voor het licht. Na ruim een uur na de behandeling loop ik met zonnebril door het huis. Ik besluit maar in bed te gaan liggen want ik kan mijn ogen niet meer open houden. Stom van me, ik had meteen na de behandeling een paracetamol in moeten nemen. Nu begint het toch wel erg vervelend te worden en ik probeer te gaan slapen. De hele nacht ben ik bijna ieder uur wakker geworden, mijn ogen tranen enorm en zijn heel gevoelig voor licht.